Mawda

Mawda was twee en zat op de schoot van haar mama in een busje dat hen naar Engeland moest smokkelen. Tijdens een wilde achtervolging kreeg Mawda een politiekogel in haar hoofd. Haar ouders en broertje werden opgepakt, uit elkaar gehaald, opgesloten. Mawda overleed, alleen. Politie en parket kwamen met steeds wisselende versies van de feiten. Betrokken ministers zeiden wat over een jammere zaak, voor alle betrokkenen, maar de politie had haar werk gedaan. Geen schokgolf door de samenleving, geen groteLees verder

#ShameOnEU

Op Lesbos werden de vluchtelingen die dakloos werden na de brand naar een nieuwe “tijdelijke” site gebracht. Het nieuwe kamp is een snelle verzameling tentjes op een onherbergzame plek waar mensen alweer zonder het minimum aan menswaardige voorzieningen of enige privacy op een hoop zullen zitten. NGO’s vrezen dat er niets tijdelijks is aan dit verhaal en dat dit Moria 2 wordt. Intussen is het nieuwe kamp door herfststormen al volledig onder water gelopen. Zo gaat Europa systematisch en inLees verder

abortus is geen spelletje

Reproductieve rechten zijn géén rekwisiet voor partijpolitiek theater.Abortus is voor niemand een makkelijk thema.Het allerminste dat we verwachten is een sereen en genuanceerd debat. Kranten vol roepende politici, foetussen en neverending formatie drama. Waar was de stem van de mensen die al voor dit vraagstuk stonden?Lees hier enkele getuigenissen. Dank aan iedereen die hier de stilte doorbreekt. Alle namen zijn schuilnamen. De verhalen werden verzameld met de hulp van Fara vzw en via instagram. Op fara.be kan je terecht metLees verder

voorjaar 2020 (lockdown lullabies)

Verhalen uit kamp Corona 13 maart Portret van 21e eeuws grootouderen. De prinsessenpop van de kleuter voert over 80 kilometer afstand een prikkelende conversatie met mijn moeders oude Skipperpop. Ik heb teveel Toy Story gekeken om niet sentimenteel te worden over zo’n Barbie die weer van zolder mag voor de derde generatie sinds 1965. Het zijn welgekome virtuele babysitmomentjes. Ik probeerde puk ermee te troosten toen ik vanmorgen rond 6u15 de woorden zocht om uit te leggen dat het voorLees verder

Black lives matter

Ik maak me over veel zorgen, maar niet dat mijn zoon later keer op keer gecontroleerd zou worden op straat, zoals de andere jongens in onze wijk.We wonen niet in dezelfde wijk. Ik ben een witte mens in een witte wereld, dat gaat meer over mijn positie dan over mijn vel. Ik denk dat het beter is om die positie te willen zien en benoemen dan goedbedoeld kleurenblind te zijn. Tijd om te luisteren.En niet meer te zwijgen als erLees verder

Voorjaar 2020 (pre-corona)

Oeps, ik heb mijn online archiefje hier wel erg stiefmoederlijk behandeld. Bij deze: de verzamelde verhaaltjes voor dit godverdomde jaar dat al ver over de helft is. 1 januari Inieuwjaarke zoete ik vertaal even vrij: Ik wens u dromen waar geen einde aan komt en de furieuze goesting om er enkele waar te maken. ik wens u toe om graag te zien wat graag gezien moet wordenen om te vergeten wat moet vergeten worden. ik wens u toe om teLees verder

we strike because we care

Het is de tweede dag van 48 uur internationale vrouwenstaking. Dit is mijn out of office.De tekeningen zijn van mij, maar dit stripke staat volledig op de schouders van de reuzinnen die baanbrekend denkwerk verrichtten en de ontelbare mensen die sinds 2017 het werk neerleggen en op straat komen. In Chili kwamen gisteren meer dan een miljoen (!!!) mensen samen in een feministisch protest tegen staatsgeweld.Er is wel een alternatief. Er is alternatief zat. Met dank aan de vader vanLees verder

wat nodig is

One more time for the people in the comment section. Dank aan De Morgen om dit opiniestuk te publiceren. En aan de zorgverleners voor hun goede zorgen – ik hoop dat ze dat vaak genoeg horen- en aan ieder die mee wil denken over onze zorgen om wat beter kan, beter moet in dit systeem. Wat voor vrouwbeeld hebben we eigenlijk als “nee” in het kraambed opeens niets meer betekent? In de krant gaf vroedvrouw Sophie Van Cauwelaert uitleg bijLees verder

Ongeschikte bekkens

Voor we ons bekken ongeschikt verklaren: hoe geschikt zijn de omstandigheden waarin we bevallen? (Dit opiniestuk is een reactie op dit artikel. Je vindt het ook hier op vrt.nws (waarvoor dank!) Professor Veersema pleitte er deze week voor om de geplande keizersnede vaker op tafel te leggen als eerste bevalkeuze. Het lijdt geen twijfel dat deze arts, die zich erg betrokken toont, zoals zowat elke zorgverlener goede intenties heeft. Maar het is moeilijk niet te fronsen bij de conclusie dieLees verder

Onze zorg

Dit opiniestuk vind je ook hier, met dank aan Weekend Knack! In een nieuw rapport van het Federaal Kenniscentrum voor Gezondheidszorg (KCE) krijgt de regering het advies om zeventien kraamklinieken, een op de zes, te sluiten. Geen besparing, maar een opportuniteit, volgens de minister van Volksgezondheid. ‘Laat emotie erbuiten’, klinkt het bij De Block, die nog eens benadrukt dat enkel de gezondheid van de baby er echt toe doet. Dat is in een geboortedebat altijd het efficiëntste argument om criticiLees verder

najaar 2019

De verzamelde verhaaltjes van het najaar, waarin mijn tekentablet stukging dus sommige prentjes zijn op mijn smartphone getekend. Een procédé dat ik alleen mensen die met een overschot aan geduld zitten zou aanraden. 1 september De puk is dan een grote kleuter. Ik verplicht mezelf om niet te denken aan de dag, die vast nabij is, dat moeder oogrollend gedumpt wordt aan de schoolpoort. (Ik vraag het even voor een vriend: heeft dat een naam die persoonlijkheidsstoornis waarbij je jeLees verder

mijn maand

Yours truly mocht in de maand november elke week een tranche de vie in De Standaard schrijven. Heel tof om eens te doen (maar niet simpel amai)! Hier staan ze allemaal of gewoon hieronder. 7 november Dat is de natuur Ik plof met gezonde tegenzin in de zetel van de therapeut. Ik weet niet echt wat te vertellen en ik ken dat: dan word je met sluwe vragen naar een verwaarloosd achtertuintje in je hoofd gelokt, zo eentje dat wel eensLees verder

papa

1 november. Voor vzw Reveil (die elk jaar met Allerheiligen mensen samenbrengen op de plaatselijke begraafplaats met muziek en woord en warmte) schreef ik vorig jaar dit verhaal. Papa Ik verzamel restjes, al meer dan dertig jaar. Het is bizar wat je onthoudt, als je drie bent, of bijna vier. Ik herinner me de seismische schok niet waarmee hij uit ons leven verdween. Maar wel: – dat ik eens vooraan in zijn auto mocht zitten. We gingen een kast gingenLees verder

lullaby baby

Ik deelde twee weken terug mijn vreemde verzameling wiegenliedjes en vroeg wat u zong thuis. Het was heel ontroerend om alle antwoorden bij elkaar te lezen. Zo lief en zo intiem om te lezen wat die knikkebollende klein mannen te horen krijgen. Het heeft iets alledaags magisch dat zingen. Ik dacht aan de baby en hoe klein hij was toen ik zijn oogjes voor het eerst zag oplichten toen hij merkte dat ik niet tegen hem praatte maar zong. ULees verder

het babyjaar (deel 2)

Omdat ik het kleintje nog maar amper getekend had, terwijl een heel jaar voorbijging, plande ik een inhaalsmanoeuvre in oktober (en zo deed ik een beetje mee aan #apaperaday19 en #inktober2019). Dit is deel 2 van 2. That’s a wrap jongens! Zo tof dat u erbij was! Tiszogoedasdaketgateb zeggen ze bij ons in Mechelen. Bij leven en welzijn, afspraak volgend jaar voor een nieuw rondje. (En straks nog een extraatje)   15 oktober 2019 ‘t Is gebeurd. Daar heb je deLees verder

het babyjaar (deel 1)

Omdat ik het kleintje nog maar amper getekend heb, plande ik een inhaalsmanoeuvre in oktober (en zo deed ik mee aan #inktober19 of #apaperaday19) Dit is deel 1 van 2. 1 oktober 2019 Vielen me op vanmorgen (behalve een regeerakkoord dat consistent de andere kant op lijkt te rukken van wat wenselijk, menselijk en duurzaam is): die in elkaar gekrulde voetjes onder de eetstoel, die ik zoveel beter toewens. 2 oktober 2019 “Aahh” zucht puk. “Pizza” Weinig van moeders keukenbrouwselsLees verder

zomer ‘19

Voor bij de koffie: de verzamelde zomerverhaaltjes 😎 3 juli De puk gaat op danskamp. In de paasvakantie probeerde ze al eens een circuskampje uit. Wekenlange anticipatie. Crisisonderhandelingen, want de gelegenheid noopte tot het aantrekken van een broek. Ik wed dat topdiplomaten de stiel oefenen op vierjarige prinsessen die een pantalon aanmoeten. Mil-jaar. Op het eind trok de puk, gehesen in een vloekende avant garde outfit, naar het circuskamp. Moeder was een beetje zenuwachtig. Ik heb één of twee talentjesLees verder

het oerwoud

Voor Antwerpse moederkesdag tekende ik woordeloze* herinneringen aan de kraamjungle waar ik vorig jaar deze tijd middenin zat. Met 50% dank god zeg dat we dat nooit meer gaan doen en 50% beetje bleiten om exact dezelfde reden. Aan al wie momenteel door het oerwoud gaat: moge je warm omringd zijn. Ge doet dat goed. *Voor de overlevering, want dat vierde trimester is notoir onderbelicht en voor wie zich afvraagt hoe het kan voelen, deze innerlijke monologen moogt ge erbijLees verder

il y a un an.

10 juli Throwback naar vandaag vorig jaar. De uitgerekende datum was gepasseerd, en zwangerder dan dit zou ik niet meer worden. Ik weet, het is een minderheidsstandpunt, maar die twee keer dat ik overtijd ging, waren van de schoonste weken van mijn leven. Ik weet, het was een gezegende staat met amper kwalen, geen zorgen om de baby en het volstrekt onderschatte privilege van zorgverleners die niet met kalenders zwaaiden. De zon scheen. De puk en ik liepen de straatjesLees verder

Voorjaar 2019

Oeps. Ik verdenk mezelf ervan in een millenial te veranderen want ik vergeet steeds dit blogje aan te vullen. Voor de liefhebbers en daarmee bedoel ik in de eerste plaats ons meme, een greepje van wat ik dit voorjaar op sociale media gooide: 24 januari 9u54. Ik sta op een perron tussen jonge gasten met zelfgeschreven pancartes. Ze luisteren naar Green Day en ze lijken verkleed als wij in de jaren negentig. (Eentje heeft zelfs een sputterende discman bij, wantLees verder

vier!

Allez seg, mijne frank valt ineens dat dit blogske vier geworden is. Ik teken hier niet half zo vaak als ik zou willen, want komen ertussen in willekeurige volgorde: -de puk die alweer een armke losgetrokken heeft van een Barbie en hulp vraagt -de baby die zich continu wil optrekken en dan kaarsrecht achterover knalt – huishouden en zo – mijn werk – overambitieuze renovatieprojectjes in het nieuwe huis (maar serieus: patroontegels schilderen, ik moet dat eigenlijk aanraden qua meditatieveLees verder

la fête des pères

Ik las gister: “Life is just a series of obstacles preventing you from reading your book”. Vond ik een goei. Past bij u. Een opperbeste vaderdag gewenst he, vanwege uw favoriete obstakels 😎 Ps: Ook aan de anderen die we daar plezier mee doen wensen we graag een happy father’s day. En nu we toch bezig zijn: meteen ook meer geboorteverlof. En dat ge tijd kunt nemen om te zorgen zonder dat uw livelihood er aan hangt. En dat geLees verder

we kunnen vanalles zijn

Zaterdag. Buurtfeest in onze nieuwe straat, waar we een woonst en betere luchtkwaliteit konden kopen. De puk leidt een roedel nieuwe vriendjes het huis in dat ze gezamenlijk tot een boeltje maken. Op de rommelmarkt vul ik in geen tijd en voor geen geld een hele vintage tas vol toffe kinderkleertjes. De zon schijnt. In ons kraampje liggen behalve de obligatoire kookboeken die we toch nooit opendoen, een serie misgekochte schoenen. Surplus uit een overlopende kast, die met Marie KondoLees verder

zo gaat het soms

Het is dinsdag na school. De baby die erop staat alle viruskes van de crêche te verzamelen heeft net voor de derde keer overgegeven, zij het heel beleefd alleen over zichzelf en mij en niet op het nieuwe tapijt. Ik mik alle vieze kleren op een hoop en doe snel de deur toe want we zijn net verhuisd en de wasmachine raakt niet aangesloten. De baby wurmt als een big en stort zichzelf net niet van de luiertafel als ikLees verder

lekker knus seksisme

Deze postjes zijn reacties op persberichten. Het eerste verscheen als opiniestuk (Merci aan De Standaard om plaats te maken voor dit wederwoordje.) Geboorte is één van die thema’s waarbij factchecken en nuanceren binnen de woordlimiet zottenwerk is. Net zoals het niet makkelijk is voor een gynaecoloog op een marathonconsultatiedag of voor een vroedvrouw die bij nacht tussen drie verloskamers heen en weer rent om uitgebreid te informeren en de dialoog aan te gaan. Hun harde werk en intenties staan niétLees verder

on love and care

Voor Internationale Vrouwendag schreef ik op waarom ik staak vandaag. Consider this my out of office ✊ Met dank aan Siggie en Camille voor de inspiratie. ❤️ tot genoegen hier, op instagram of op facebookLees verder

prinses puk

ik loop hier vele verhalen achter, dus ik bundel er graag een paar voor u. 14 januari De puk vroeg een prinsessenjurk aan de sint. We zijn een maand verder en moeder vraagt zich af waarom ze daar eigenlijk ooit een probleem van gemaakt heeft. Niets leent zich beter tot kostuumdrama als het dagelijks leven met een vierjarige. Die draaft nu heelder dagen in haar japon door het huis. En ik zeg het u: mijn leven makes more sense sindsLees verder

too posh to whatever

Droom ik nu? Of is het echt 2019 en hebben we ons een heel weekend moeten bezig houden met schofferende, nodeloos verdelende en misleidende “too posh to push”- nonsens? De korte versie: Het is maandag en zwangeren die sectio’s kiezen zijn het probleem niet. Alsof ze dat massaal zouden doen als ze konden rekenen op geduldige, continue, individuele, emotioneel veilige zorg. Laat ons blijven pushen voor dat laatste. En wie dan nog om een sectio vraagt, zou die moeten kunnenLees verder

trage dagen (1)

Nog een heel klein jaaroverzicht: deel 1. Deze tekeningen zijn gemaakt in de wachtkamer bij de vroedvrouw, op bankjes bij de speeltuin, tussen weeën door (ik kan dat aanraden), tijdens het voeden (dat niet, pokke-onhandig), op de tram en tijdens lange nachten. tot genoegen hier, op instagram of op facebookLees verder

zomer ‘18

voor bij de chocomelk: een verzameling verhaaltjes over trage dagen en een zomer die nu wel lang genoeg geduurd heeft. 21 juli Gentse feesten, Baudelo. De baby is zes dagen. De puk mag één ijsje en twee ritjes op de draaimolen. Het is eenentwintig juli. en precies zes jaar geleden dat jij en ik, hier op deze plek, een beetje begonnen. Het was niet eens zo laat op de avond en veilig te veronderstellen dat het mijn idee was. AllesLees verder