#ShameOnEU

Op Lesbos werden de vluchtelingen die dakloos werden na de brand naar een nieuwe “tijdelijke” site gebracht. Het nieuwe kamp is een snelle verzameling tentjes op een onherbergzame plek waar mensen alweer zonder het minimum aan menswaardige voorzieningen of enige privacy op een hoop zullen zitten. NGO’s vrezen dat er niets tijdelijks is aan dit verhaal en dat dit Moria 2 wordt. Intussen is het nieuwe kamp door herfststormen al volledig onder water gelopen. Zo gaat Europa systematisch en inLees verder

abortus is geen spelletje

Reproductieve rechten zijn géén rekwisiet voor partijpolitiek theater.Abortus is voor niemand een makkelijk thema.Het allerminste dat we verwachten is een sereen en genuanceerd debat. Kranten vol roepende politici, foetussen en neverending formatie drama. Waar was de stem van de mensen die al voor dit vraagstuk stonden?Lees hier enkele getuigenissen. Dank aan iedereen die hier de stilte doorbreekt. Alle namen zijn schuilnamen. De verhalen werden verzameld met de hulp van Fara vzw en via instagram. Op fara.be kan je terecht metLees verder

Black lives matter

Ik maak me over veel zorgen, maar niet dat mijn zoon later keer op keer gecontroleerd zou worden op straat, zoals de andere jongens in onze wijk.We wonen niet in dezelfde wijk. Ik ben een witte mens in een witte wereld, dat gaat meer over mijn positie dan over mijn vel. Ik denk dat het beter is om die positie te willen zien en benoemen dan goedbedoeld kleurenblind te zijn. Tijd om te luisteren.En niet meer te zwijgen als erLees verder

lullaby baby

Ik deelde twee weken terug mijn vreemde verzameling wiegenliedjes en vroeg wat u zong thuis. Het was heel ontroerend om alle antwoorden bij elkaar te lezen. Zo lief en zo intiem om te lezen wat die knikkebollende klein mannen te horen krijgen. Het heeft iets alledaags magisch dat zingen. Ik dacht aan de baby en hoe klein hij was toen ik zijn oogjes voor het eerst zag oplichten toen hij merkte dat ik niet tegen hem praatte maar zong. ULees verder

vier!

Allez seg, mijne frank valt ineens dat dit blogske vier geworden is. Ik teken hier niet half zo vaak als ik zou willen, want komen ertussen in willekeurige volgorde: -de puk die alweer een armke losgetrokken heeft van een Barbie en hulp vraagt -de baby die zich continu wil optrekken en dan kaarsrecht achterover knalt – huishouden en zo – mijn werk – overambitieuze renovatieprojectjes in het nieuwe huis (maar serieus: patroontegels schilderen, ik moet dat eigenlijk aanraden qua meditatieveLees verder

la fête des pères

Ik las gister: “Life is just a series of obstacles preventing you from reading your book”. Vond ik een goei. Past bij u. Een opperbeste vaderdag gewenst he, vanwege uw favoriete obstakels 😎 Ps: Ook aan de anderen die we daar plezier mee doen wensen we graag een happy father’s day. En nu we toch bezig zijn: meteen ook meer geboorteverlof. En dat ge tijd kunt nemen om te zorgen zonder dat uw livelihood er aan hangt. En dat geLees verder

zo gaat het soms

Het is dinsdag na school. De baby die erop staat alle viruskes van de crêche te verzamelen heeft net voor de derde keer overgegeven, zij het heel beleefd alleen over zichzelf en mij en niet op het nieuwe tapijt. Ik mik alle vieze kleren op een hoop en doe snel de deur toe want we zijn net verhuisd en de wasmachine raakt niet aangesloten. De baby wurmt als een big en stort zichzelf net niet van de luiertafel als ikLees verder

prinses puk

ik loop hier vele verhalen achter, dus ik bundel er graag een paar voor u. 14 januari De puk vroeg een prinsessenjurk aan de sint. We zijn een maand verder en moeder vraagt zich af waarom ze daar eigenlijk ooit een probleem van gemaakt heeft. Niets leent zich beter tot kostuumdrama als het dagelijks leven met een vierjarige. Die draaft nu heelder dagen in haar japon door het huis. En ik zeg het u: mijn leven makes more sense sindsLees verder

too posh to whatever

Droom ik nu? Of is het echt 2019 en hebben we ons een heel weekend moeten bezig houden met schofferende, nodeloos verdelende en misleidende “too posh to push”- nonsens? De korte versie: Het is maandag en zwangeren die sectio’s kiezen zijn het probleem niet. Alsof ze dat massaal zouden doen als ze konden rekenen op geduldige, continue, individuele, emotioneel veilige zorg. Laat ons blijven pushen voor dat laatste. En wie dan nog om een sectio vraagt, zou die moeten kunnenLees verder

trage dagen (1)

Nog een heel klein jaaroverzicht: deel 1. Deze tekeningen zijn gemaakt in de wachtkamer bij de vroedvrouw, op bankjes bij de speeltuin, tussen weeën door (ik kan dat aanraden), tijdens het voeden (dat niet, pokke-onhandig), op de tram en tijdens lange nachten. tot genoegen hier, op instagram of op facebookLees verder

stoep

maandagmiddag op de stoep: de zomer de puk en baby floep (die mocht na inspectie mee naar binnen) vanalles te vertellen maar we houden het even op: MERCI aan onze zorgverleners voor al het luisteren, de rust, het vertrouwen maandenlang en ook toen een zekere foetus niet bepaald aan floepen bleek te doen dit was de start waar ik op gehoopt had en ik heb de woorden niet om te zeggen wat dat betekent ❤️Lees verder

plakpolleke

Zaterdagnamiddag. Rommelmarkt. Puk wrijft de zonnecreme op haar snoet gelijk in haar ogen. Gaat net niet op een seventiesservies staan. Zeurt om een ijsje. En. Een. Barbie. De iconische blondine ligt voor een tweetal euro in honderdvoud te lonken. Ik heb zin om te zeggen dat ze mijn huis niet inkomt, maar twijfel of mijn weerstand wel legitiem is. Om tijd te winnen zeg ik dan maar dat het poppen zijn voor kindjes van minstens vijf, ofzo. Met groeiend ontzagLees verder

drie!

Drie kaarsjes voor het blogske vandaag! Na drie jaar prullen nog altijd de beste hobby die den deze ooit gehad heeft. Blijft een vreugd het te kunnen delen, de joy, de fun, de seasons in the sun, de twijfels en de volstrekte crap soms. Blijft een onwaarschijnlijk geschenk om te kunnen verbinden met anderen die dingen herkennen of soms helemaal niet, die soms eens komen lezen en een woordje droppen ❤️ Blijft een voorrecht om hier wat te kunnen komenLees verder

vergeet het

Mensenrechten gelden op papier ook voor kleine mensen zonder papieren in overvolle, louche busjes. Maar blijkbaar hoort het tot de dingen die gebeuren dat een peuter op de schoot van haar ouders geraakt wordt door een politiekogel, waarna ze van elkaar gescheiden en opgesloten worden, een tweejarige alleen sterft en een handvol tegenstrijdige versies volgen, een stroom obligate haat, officiële reacties die gewag maken van een “spijtige zaak” en een bevel het grondgebied te verlaten. En nu is het -veronderstelLees verder